
لینوکس (Linux) نوعی سیستمعامل است که معروفترین نمونه نرمافزار آزاد و متنباز Open Source)1) می باشد؛ درواقع لینوکس یک سری کد است که بین نرم افزار و سخت افزار ارتباط برقرارمی کند .
هسته اصلی لینوکس ، لینوکس (Linux Kernel ≈ Kernel) نامیده می شود ؛ اما به طور معمول این واژه به تمام سیستمعاملهای یونیکسی همچون (GNU) اطلاق میشود که بر مبنای هستهٔ لینوکس و کتابخانهها و ابزارهای پروژه گنو ساخته شدهاند. اگر بخواهیم به زبان ساده تر توضیح دهیم ، باید بگوییم که لینوکس یک نسخه ی اصلی بیشتر ندارد و آن هم (GNU/Linux) است و باقی نسخه ها همچون Redhat یا Debian یا ... همگی توزیعی از (Linux Kernel) هستند که در ادامه به طور کامل مورد بررسی قرار می دهیم.
به مجموعه نرمافزارهای بنا شده بر جز اصلی لینوکس [هسته اصلی لینوکس = Linux Kernel] که در نهایت باعث تشکیل یک لینوکس جدید با ویژگی های متمایز می شود ، توزیع لینوکس (Linux Distribution≈ Distro) گفته می شود ؛ به عبارت دیگر هر توزیع لینوکس ، نسخه ای پرداخته شده [به نوعی ارتقاء یافته یا ورژن جدید احیاء شده] از (Linux Kernel) می باشد . توزیع لینوکس به طور کلی می تواند شامل ابزارهای گسترش نرمافزار، پایگاههای داده ، سرویس دهندههای وب مانند (Apache) ، محیطهای رومیزی مانند (GNU–KDE–WFCE) و مجموعههای اداری مانند (OpenOffice.org) هستند.
همان طور که گفتیم توزیع لینوکس اقتباس شده از هسته اصلی لینوکس (Linux Kernel) است و هر توزیع لینوکس در جزئیات یا حداقل در یک ویژگی یا در یک کارایی یا در یک هدف ، کاملاً منحصر به فرد است .
نکته = شایان ذکر است که در توزیع لینوکس های فوق از لحاظ مشخصات کلی باز هم یک سری از توزیع لینوکس ها با هم اطلاعات یکسانی دارند ، که باید ذکر کرد در جزئیات با هم تفاوت دارند.
در ابتدا لینوکس برای استفادهٔ ریزپردازندهها با معماری ۸۰۳۸۶ اینتل طراحی شده بود؛ اما امروزه انواع گوناگون معماریها را پشتیبانی میکند و در انواع و اقسام وسایل از کامپیوترهای شخصی گرفته تا ابررایانهها و تلفنهای همراه به کار میرود. این سیستمعامل که در ابتدا بیشتر توسط افراد مشتاق گسترش پیدا میکرد و به کار گرفته میشد، توانسته است پشتیبانی شرکتهای سرشناسی چون IBM و Hewlett-Packard را به دست آورد و با بسیاری از نسخههای خصوصی یونیکس رقابت کند. طرفداران لینوکس و بسیاری از تحلیلگران این موفقیت را ناشی از استقلال از فروشنده، کمهزینه بودن پیادهسازی، سرعت بالا، امنیت و قابلیت اطمینان آن میدانند.
در سال ۱۹۸۴ میلادی ریچارد استالمن (Richard Matthew Stallman) که رئیس بنیاد نرمافزارهای آزاد بود پروژه گنو (GNU) را آغاز کرد. در این پروژه که یک جنبش نرمافزاری محسوب میشد برنامهنویسان با یکدیگر همکاری میکردند که این همکاری تا به حال نیز ادامه دارد.
آن زمان بیشتر ابزارهای پروژه گنو که با زبان برنامهنویسی C و Assembly نوشته شده بود ، آماده کار بود و تنها یک هستهٔ مناسب و آزاد کم بود. حتی سیستمعامل Minix نیز با وجود در دسترس بودن کد منبع آن، آزاد نبود و حق نشر مخصوص داشت. کار در پروژه گنو به سمت طراحی یک هسته مناسب متمرکز میشد اما به نظر میرسید که برای ایجاد این هسته حداقل چند سال دیگر زمان نیاز است.
این تأخیر برای لینوس توروالدز (Linus Benedict Torvalds) قابل تحمل نبود. بنابراین خودش دست به کار شد و با الهام از کد Minix کار را آغاز کرد. سرانجام در ۲۵ اوت سال ۱۹۹۱ در ساعت ۲۰:۵۷ (به وقت گرینویچ) پیامی تاریخی به گروه خبری comp.os.minix از طرف لینوس توروالدز ارسال شد. او یک دانشجوی فنلاندی بود که آن زمان در دانشگاه هلسینکی درس میخواند.
متن پیام او چنین بود:
درود به هر کس که آن بیرون از Minix استفاده میکند. من هماکنون روی سیستمعاملی آزاد برای رایانههای AT ۳۸۶(۴۸۶) کار میکنم (فقط برای سرگرمی؛ مانند پروژهٔ گنو بزرگ و حرفهای نیست). از ماه آوریل کار را آغاز کردهام و هماکنون این سیستمعامل آمادهاست و کار میکند. دوست دارم از دیدگاه دیگران در مورد سیستمعاملم با خبر شوم. چه آنان که مینیکس را دوست دارند و چه آنان که دوست ندارند. چرا که سیستمعامل من تا حدی شبیه به Minix است.
در حال حاضر (۱٫۰۸) bash و (۱٫۴۰) gcc را بر روی آن دارم و چیزهای دیگری که به نظر میرسد همه درست کار میکنند. این بدان معناست که طی چند ماه آینده چیز بهدردبخوری فراهم خواهم کرد و دوست دارم بدانم مردم بیشتر چه امکاناتی لازم دارند. به هر پیشنهاد و نظری خوشآمد میگویم اما قول نمیدهم که آن را انجام دهم!
لینوکس برخلاف مینیکس (یک سیستمعامل ساده نوشته شده توسط پروفسور اندرو تننبام که برای آموزش طراحی سیستمعامل به کار میرفت) که از معماری ریزهسته استفاده میکرد، با ایده هستههای یکپارچه طراحی شده بود. اولین نسخهٔ لینوکس در سپتامبر ۱۹۹۱ در اینترنت منتشر شد. دومین نسخهٔ آن به فاصلهٔ کمی در اکتبر همان سال منتشر شد . از آن پس هزاران برنامهنویس و هکر در سراسر دنیا در این پروژه شرکت کردند. مقالهٔ «کلیسای جامع و بازار» اثر اریک ریموند مدل گسترش هسته لینوکس و نرمافزارهای مشابه را تشریح میکند.
پنگوئن تاکس نشانه و مایه خوش شانسی هستهٔ لینوکس است. لینوس توروالدز مالک علامت تجاری لینوکس است که به عنوان «نرمافزار سیستمعامل رایانه برای تسهیل در استفاده و عملیات رایانه» به ثبت رسیدهاست.

|
- در صورتی که می خواهید نظری را به صورت خصوصی ارسال نمایید از بخش تماس با ما استفاده نمایید در این صورت به جز مسئول مربوطه هیچ کس دیگری از نظرات شما آگاه نمی شود، لطفا هر گونه انتقاد یا پیشنهاد را ازادانه برای ما بفرستید.